Υπέρταση

Η συχνότητα  της υπέρτασης  στην παιδική ηλικία δεν είναι ακριβώς γνωστή.Αναφέρεται ότι κυμαίνεται από 1.3 – 5.1%. Η παχυσαρκία ανεβάζει σημαντικά ποσοστό της υπέρτασης  σε 16% των αγορών και 12% τών κοριτσιών

Η αρτηριακή πιεση αυξάνει είτε από αγγειοσύσπαση ή από υπερφόρτωση των αγγείων.

Ο πλέον αξιόπιστος τρόπος μέτρησης της αρτηριακής πίεσης στο νοσοκομείο ,το ιατρείο ή το σπίτι φαίνεται να είναι η ταλαντοσιομετρία για όλες τις ηλικίες και η ακρόαση των σφυγμών με το υδραργυρικό πιεσσόμετρο για τις μεγαλύτερες ηλικίες ανω των 5 ετών.

Η περιχειρίδα πρέπει να καλύπτει το 90-100% της περιφέρειας του βραχίονα.Η λήψη της πίεσης πρέπαι να λαμβάνεται μετά 3 λεπτά ηρεμίας και ανάπαυσης του παιδιού και να βρίσκεται σε ένα ζεστό δωμάτιο.

Η 24ωρη συνεχής  καταγραφή με φορητό ταλαντοσιόμετρο παρέχει τις πιο εμπεριστατομένες πληροφορίες.

Οι φυσιολογικές τιμές της ΑΠ έχουν καταγραφεί σε εκατοστιαίες θέσεις ανάλογα με  την ηλικία το ύψος και το γένος

Αρτηριακή πίεση φυσιολογική: όταν συστολική και διαστολική < 90η θέση.

Πρό-Υπέρταση είναι Συστολική ή/και Διαστολική πίεση > 90η  και < 95η

ή >120/80 για κάθε ηλικία.

Υπέρταση είναι η Συστολική ή/και Διαστολική >95η σε 3 ή περισσότερες περιπτώσεις.

Στάδιο I υπέρτασης Συστολική ή/και Διαστολική μεταξύ 95η και 99η  + 5 mmHg >99η

Στάδιο ΙΙ υπέρταση Συστολική ή/και Διαστολική >99η + 5 mmHg

Τα αίτια της υπέρτασης έχουν διαφορές κατά ηλικία και τα συχνότερα είναι τα κατωτέρω:

  1. Στένωση νεφρικής αρτηρίας
  2. Θρόμβωση νεφρικής φλέβας
  3. Στένωση της κατιουσης αορτής
  4. Νευροβλάστωμα ή Φαιοχρωμοκύτωμα
  5. Πολυκυστικές νόσοι των νεφρών
  6. Ογκος του Wilm’s
  7. Οξεία και Χρόνια σπειραματονεφρίτιδα
  8. Ουλοποίηση του νεφρού από πυελονεφρίτιδα
  9. Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
  10. Τοξικότητα εκ φαρμάκων
  11. Παχυσαρκία
  12. Ενδοκρινολογικές διαταραχές
  13. Ιδιοπαθής

Ο έλεγχος για τον προσδιορισμό της αιτιολογίας εξαρτάται από την ηλικία,τα κλινικα ευρήματα ,την σοβαρότητα της υπέρτασης και το οικογενειακό ιστορικό και μπορει να είναι πολυ εκτεταμένος και εξειδικευμένος και συνήθως χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο.

Η Θεραπευτική αντιμετώπιση  είναι εφικτή συνδυάζοντας αντιϋπερτασικά φάρμακα  με διουρητικά και λοιπά υποστηρικτικά μέτρα.