ΚΟΠ είναι η μή φυσιολογική παλίνδρομος ροή των ούρων από την ουροδόχο κύστη πρός το ανώτερο ουροποιητικό σύστημα.Τα αίτια είναι συγγενής ανωμαλία στην διάπλαση με βραχύτερο το ενδοκυστικό τμήμα ή εκτοπία του ουρητήρα.

Προδιαθέτει σε ουρολοιμώξεις απύρετες ή εμπύρετες.

Διακρίνεται σε 5 βαθμούς I, II, III, IV ,V.

Η ΚΟΠ έχει οικογενειακή προδιάθεση με επίπτωση του γονιδίου 1:600 στον γενικό πληθυσμό.

Διακρίνεται σε πρωτοπαθή και δευτεροπαθή λόγω αύξησης της ενδοκυστικής πίεσης  οπως σε περιπτώσεις νευρογενούς ή ασταθούς κύστης και σε απόφραξη ή στένωση της ουρήθρας.

Η συχνότητα ανέρχεται σε 1 – 2% του πληθυσμού και σε 9 – 50% σε παιδιά με ουρολοίμωξη.

Η παρουσία ΚΟΠ με ή χωρίς ουρολοιμώξεις συνδέεται με δημιουργία ουλών στους νεφρούς,

χρόνια νεφρική ανεπάρκεια,υπέρταση, λευκωματουρία  και επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη.

Η υποχώρηση της ΚΟΠ στα 3 χρόνια παρακολούησης για την ΚΟΠ I – III φθάνει έως 91%

ενω  για τους βαθμούς VI και V το 10 – 30%.

Ο βαθμός δημιουργίας ουλών είναι ανάλογος της σοβαρότητας της ΚΟΠ σε βρέφη < 2 ετών μετά την 1η ουρολοίμωξη σε διερεύνηση με Στατικό Σπινθηρογράφημα νεφρών (DMSA).

Στην ΚΟΠ 4ου -5ου  βαθμού  η βλάβη του νεφρικού παρεγχύματος φθάνει το 89% και ένα σημαντικό ποσοστό προϋπάρχει από την ενδομήτρια ζωή.

Η κλινική πορεία της ΚΟΠ από την βρεφική και παιδική ηλικία εως την ενήλικη ζωή εξαρτάται από τον βαθμό ,το γένος ,τις υποτροπές της ουρολοίμωξης και την δυσλειτουργία της κύστης.

Η νεφροπάθεια από την ΚΟΠ προδιαθέται σε υπέρταση στο 10% των παιδιών και 38-50% των ενηλίκων καθώς και σε υπέρταση στην εγκυμοσύνη.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον βαθμό της ΚΟΠ, τον αριθμό των υποτροπών ουρολοίμωξης,

την βλάβη των νεφρών, το γένος και την ηλικία.Η συντηρητική με χημειοπροφύλαξη ή η  χειρουργική  αντιμετώπιση ( ενδοσκοπική ή ανοικτή ) θα αποφασισθεί ανάλογα με τα δεδομένα για κάθε παιδί αγόρι ή κορίτσι και σε συνεργασία με τον παιδοουρολόγο.